[saya Chan]

กรุณาใช้วิจารณญาณของท่านในการอ่านเอนทรี่นี้ด้วย เพราะนี่คือความเห็นและประสบการณ์ส่วนตัว ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อ่อนไหวกับประเด็นทางศาสนาอย่างยิ่ง

เรื่องมันมีอยู่ว่า เพื่อนคนนึงของซายะ มันเป็นคนที่ธรรมะ ธัมโมทีเดียว นั่งสมาธิ ไปวัด ถือศีล ทำบุญเป็นว่าเล่น เป็นหัวหน้าชมรมพระพุทธศาสนาในโรงเรียน อะไรอีกมากมายที่ทำเกี่ยวกับศาสนา มันทำหมดค่ะ ซายะก็ชอบไปคุยเรื่องเกี่ยวกับศาสนากับเพื่อนคนนี้บางหัวข้อเหมือนกัน

แต่มันเป็นคนที่ส่งงานไม่ตรงเวลาค่ะ ยืมของก็ลืมคืน ของใช้ของซายะก็หยิบไปเฉยๆไม่ขออะไร ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกค่ะ แบ่งๆกันใช้ได้ มันยืมมั่ง เรายืมมั่ง

แต่สิ่งที่ซายะไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่คือ มันส่งงานไม่ตรงเวลานี่แหละค่ะ มันจะอ้างประมาณว่า

"จะรีบทำไปทำไม ทำส่งให้ตรงเวลาเป็นทุกข์เปล่าๆ"

พอถึงเวลาจะสอบแปลายภาคต้องส่งงานให้ครบ มันจะมาเร่งๆทำเอาวันเกือบๆสุดท้ายค่ะ บางงานครูเค้าสั่งเดดไลน์วันไหน มันจะทำวันนั้น ส่งวันนั้นเลย มันเป็นคนมีฝีมือด้านการระบายสืและสร้างสรรค์ผลงานราวกับทำไว้เป็นอาทิตย์ๆมาแล้ว อันนี้ยอมรับได้ค่ะ

ซายะก็เลยแหย่ไปเล่นๆว่า"เป็นไงล่ะ ไม่ทุกข์ไม่ร้อนของแก ต้องมาปั่นงานยิกๆอย่างนี้เนี่ย"

มันตอบมาว่า"เราก็ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรนี่ สนุกดีออกมาทำงานส่งแบบนี้"(ตอนท้ายๆจำไม่ได้ แต่ประมาณนี้แหละ)

แล้วซายะก็บอกไปว่า"เราอยากรู้จริงๆเลยว่าแกจะไปทำงานอะไรในอนาคตเนี่ย ทำงานส่งก็ไม่ตรงเวลาแบบเนี้ย"

มันบอกว่า"ถ้าการส่งงานครบ ตรงเวลา ได้เกรดดีๆนี่เป็นตัวกำหนดว่าเราจะประสบความสำเร็จในชีวิตรึไง เราคงไม่เป็นแบบนั้นหรอก"มันจะถามต่อว่า"แล้วเธอคิดว่าสิ่งสูงสุดในชีวิตของเธอคืออะไรล่ะ"

ตรงนี้แหละค่ะ มันจะพูดถึงเรื่องนิพพาน หรืออะไรร้อยแปดที่เกี่ยวกับนิพพานออกมา เป็นอะไรที่ฟังแล้วจี๊ดขึ้นสมองมากค่ะ ซายะกำลังพูดถึงความรับผิดชอบที่จะทำงานส่งตรงเวลา ผิดมากมั้ยคะที่ซายะอยากให้มันส่งงานตรงเวลาดูบ้าง(ถึงแม้ตอนที่มันส่งงานเกินเวลาจะได้คะแนนดีกว่าก็ตาม) ไม่ใช่มาเร่งปั่นๆงานเอาวันจะส่งแบบนี้ มันก็บอกอย่างเดียวค่ะว่าพอเรียนจบมันจะไปบวชๆๆ ซึ่งสิ่งที่คนความคิดหยาบ ต่ำช้า ไม่ได้ขัดเกลาทางศาสนามากอย่างมันอย่างซายะคิดคือ "หนีความรับผิดชอบ"ต่างหาก

นี่มันถูกแล้วเหรอคะ? ไม่ทุกข์ ไม่ร้อน ทำตัวสบายๆ ใครจะส่งงานตรงเวลาเป็นบ้าเป็นหลังยังไงไม่สน ชั้นเป็นของชั้นอย่างนี้ พอถึงเวลาเรียนจบก็บวช ศึกษาพระธรรม แล้วก็นิพพาน ปล่อยให้สัตว์โลกผู้น่าสงสารอย่างซายะและคนอื่นๆวนเวียนอยู่ในความรับผิดชอบอันไม่มีที่สิ้นสุดอย่างนี้

ใครช่วยบอกทีค่ะ ว่าตกลงมันยังไงกันแน่?

ปล.ขออภัยอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่คิดว่าเพื่อนของซายะถูก ซายะคงจะมีความคิดอันต่ำต้อยมากเกินไป ศึกษาหลักพระธรรมน้อยเกินไป เป็นคนที่น่าสังเวชใจแค่ไหน เป็นเหมือนบัวใต้ตมใต้น้ำอะไรก็ตามใจ ขออภัยจริงๆค่ะ ไม่ได้มีเจตนาจะว่าอย่างนั้นจริงๆ